Kom ik net van de faculteit godsdienstwetenschap en godgeleerdheid, een debat over de toekomst van de religie in Nederland. Heb ik nog nooit meegemaakt, ik dacht hier gaat het echt ergens over. Ging het over het instituut kerk en of dat er over 12 jaar nog zou zijn. Niet over nieuwe vormen van religiositeit, niet over de existentiële kant van geloven. Niet over moslims, hindoes en spirituelen. De sprekers waren niet in staat om een nieuw toekomstperspectief te schetsen.Men dacht in denominaties, ging niet naar de essentie van het geloof. Naar waar mensen elkaar zouden kunnen vinden. Het gebouw van de kerk werd benadrukt. In mijn ogen is de kerk als sociale ontmoetingsplaats inderdaad niet meer. Die functie wordt nog maar mondjesmaat vervult. De behoefte om te geloven neemt volgens statistieken van het CBS juist niet af. Dit betekend dat er ook een toekomst is voor religie in Nederland. Naar mijn idee zit die toekomst in de netwerksamenleving. Daar waar mensen zich van hart tot hart gaan verbinden, en in het midden van de samenleving gaan staan, met elkaar bouwen aan een great time to live. Verbinden over religieuze muren en denominaties heen, met een gezamenlijk doel: de wereld mooier maken. Er was niemand die over verbinden sprak, uitermate vreemd in een wetenschappelijke setting, juist hier had ik de bruggenbouwers verwacht.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten